over scheiden & coaching

Welkom op mijn blog

 

Schrijven is altijd een deel van mijn leven geweest. Als kind schreef ik sprookjes en fantasieverhalen. En ik hield een dagboek bij. Later ben ik gaan schrijven over de dingen die me raakte zoals de scheiding, verhalen van kinderen in mijn praktijk, mijn moeder en dementie en de invloed hiervan op haar en ons gezin, het overlijden van mijn ouders. Ik “moest” op die momenten schrijven. De woorden rolden vanzelf uit mijn pen.

 

Schrijven is een uitlaatklep, maar het biedt ook zoveel inzichten. Het is fascinerend om te ontdekken wat er gebeurt als je aan het schrijven gaat. Binnen mijn werk gebruik ik onder andere intuïtief (of helend) schrijven. Hiermee ga jij ervaren wat de kracht van schrijven is en wat het voor jou kan betekenen.

Yvonne Verhoeven

Ik ben Yvonne Verhoeven, werkzaam als Psychosociaal Therapeut, KIES-coach en Schrijfcoach.

Jongeren

Verlangen

Ze komt bij mij omdat haar ouders zich zorgen maken.Al pratende over de scheiding wordt duidelijk hoe groot haar verlangen is dat haar ouders weer verliefd op elkaar worden en alles weer zo wordt zoals het vroeger was.Op mijn vraag of dat gaat gebeuren antwoordt ze met Nee.Ze weet dat

verder lezen >
Persoonlijke ontwikkeling

De spiegel

Als ik langs het water loop zie ik hoe mooi de wolken en bomen in het water gespiegeld zijn.Ooit zei iemand tegen mij: alles om ons heen is een spiegel.In mijn werk heb ik het vaak over de spiegel. Ik stel dan bijv de vraag; “als jouw kind een spiegel

verder lezen >
Jongeren

Een HEMA emmertje met stiften

Ik heb Sven al jaren niet gezien. 17 is hij nu.Omdat het niet goed gaat vraagt hij om mijn hulp.We praten over de afgelopen jaren, over wat er allemaal gebeurd is.En Sven zegt: Mijn emmertje zit vol. En soms loopt ie over en kan ik heel boos worden. Natuurlijk heel

verder lezen >
Kinderen

Jay

Jay zit tegenover me, bij zijn moeder op schoot. 4 jaar. Een mooi mannetje, met een stuk van een tak in zijn hand.Ik vertel hem waarom hij nu bij mij komt en wie ik ben. En dat we samen gaan kletsen en spelen.Zijn moeder gaat naar de wachtruimte en ik

verder lezen >
Jongeren

Je uiten

Ken je dat?– dat je een mening hebt maar die niet uit?– dat je je gevoel niet deelt?– dat je bang bent voor de reactie van de ander?– dat je invult voor de ander dat hij/zij niet op jouw mening/gevoel zit te wachten?– dat je volwassen en sterk wil overkomen

verder lezen >
Rouwen

Een Rouw-dag

Als ik vanochtend bij de herinneringen kijk op Facebook, komen er 2 door mij geschreven stukjes langs. Ik schreef ze beiden 4 dagen voor het overlijden van mijn vader.Samen met mijn zus verbleef ik in zijn huis. We wilden er voor hem zijn, dag en nacht. Ik las vanochtend 1

verder lezen >
Samengesteld gezin

2015

Na 5 jaar samenwonen (wij, zijn 3 kinderen en mijn 4 kinderen) hakte ik de knoop door en ging ik, met mijn kinderen, terug naar mijn oude huis wat ik in die jaren had verhuurd.Praten lukte niet meer. Allebei waren we gekwetst, teleurgesteld en konden niet meer voor elkaar open

verder lezen >
Schrijven

Dromen

We staan op de drempel van een nieuw jaar.Wat zijn jouw DROMEN voor 2025?

verder lezen >
Schrijven

Dankbaar

Voor mij is de decembermaand elk jaar een gevoelige maand.Waarom?Ik denk dat het met allerlei dingen te maken heeft.De verjaardag van mijn moeder op 4 december, het gemis van mijn beide ouders, de grauwe korte dagen, de regen, de kou EN het besef dat er ook dit jaar weer zoveel

verder lezen >
Persoonlijke ontwikkeling

Thuis

Mijn kinderen zuchten al als ik zeg dat ik ergens een mooi huis(je) heb gezien en laten daarop meteen volgen dat ze NIET meer helpen met verhuizen.Onlangs heb ik alle verhuizingen, vanaf geboorte, geteld. Ik kwam op 15!In al die jaren heb ik gemerkt dat ik inderdaad op diverse plekken

verder lezen >
Persoonlijke ontwikkeling

Grenzen aangeven

Als klein meisje, oudste kind, heb ik niet geleerd om mijn grenzen aan te geven. Ik richtte me op anderen, wat zij (bijvoorbeeld mijn ouders) nodig hadden.Ook later was grenzen aangeven vaak een behoorlijke klus.Want als ik wist, als ik voelde, dat ik daarmee een ander “pijn” zou doen of

verder lezen >