Categorie: Scheiden

  • ZORG DAT JE HET LIJNTJE HOUDT MET JE KIND

    ZORG DAT JE HET LIJNTJE HOUDT MET JE KIND

    Dat is wat ik alle ouders vertel.
    Vooral na een scheiding, als het kind in 2 huizen woont.
    Betekent dit dan dat je je kind elke dag moet appen of bellen als hij bij de andere ouder is?
    Niet doen is mijn advies.
    Voor kinderen is het verwarrend als de andere ouder heel veel appt of belt.
    En de meeste pubers zitten daar sowieso niet op te wachten.

    Kinderen van gescheiden ouders leven in 2 werelden.
    Zijn ze bij hun vader, dan is dat hun wereld.
    Zijn ze bij hun moeder, dan is op dat moment dat hun wereld.
    Hoor je niets of weinig van je kind, dan wil dat NIET zeggen dat hij NIET van je houdt.
    En jij kan het lijntje houden door bijv een appje te sturen om succes te wensen bij een toets.
    Of door te vragen of je kind zich al wat beter voelt.

    Ook voor een puber zijn ouders belangrijk, maar de buitenwereld ook. En die buitenwereld wordt als maar belangrijker en aantrekkelijker. Vaak wordt gedacht dat een puber, laten we zeggen ouder dan 15 jaar, zelf voor dat lijntje moet (kan) zorgen. Dus dat HIJ degene is die met regelmaat contact op moet nemen met de andere ouder.

    Maar zo werkt het niet.
    Dus verwacht geen geïnteresseerde appjes van je kind.
    Het is NIET zijn taak om voor jou te zorgen.
    Het is NIET zijn taak om er voor jou te zijn.
    Het is NIET zijn taak om jou gelukkig te maken.
    Het is NIET zijn taak om jou je goed te laten voelen als vader/moeder.
    Systemisch gezien is het de ouder die geeft en het kind wat ontvangt.

    Was er een ruzie?
    Vind jij dat je kind daarin “fout” was? Ook dan, zoek het contact met hem.
    Ga niet koppig zitten wachten tot hij appt of belt.
    Houdt het lijntje

    En ben eerlijk. Want wij, ouders, maken ook “fouten”.
    Doen of zeggen onhandige dingen. Dan is het juist sterk om je klein te maken.
    Sorry te zeggen tegen je kind.

    Als je iets negatiefs over de andere ouder er uit hebt geflapt.
    Als je, onbewust, getriggerd bent en je emoties tegen het plafond zaten.
    Als je iets van je kind hebt geëist, wat eigenlijk niet eerlijk was.
    Als je tijdens een ruzie hebt geschreeuwd.

    Ben betrokken zonder overmatig te controleren of je op te dringen.
    Ben geïnteresseerd in het doen en laten van je kind.
    Laat hem het fijn hebben bij de andere ouder. Gun het hem.

  • NEGATIEF PRATEN OVER JE EX-PARTNER

    NEGATIEF PRATEN OVER JE EX-PARTNER

    De moeder van Max (15 jaar) wil niets met zijn vader te maken hebben.
    Zo mag hij het woord “papa” in het huis van moeder niet noemen.
    Ook kan hij niet spontaan vertellen wat hij in het weekend met zijn vader gedaan heeft.
    Telkens weer moet hij alert zijn op wat hij zegt en doet.

    Verspreekt hij zich en noemt hij wel het woord “papa” of komt de familie van papa ter sprake, dan wordt zijn moeder heel boos. Er volgen dan verhalen over wat er zo slecht is aan zijn vader en zijn familie. En dan wil Max weg, liefst het huis uitvliegen, ver weg van zijn moeder.
    Max houdt van zijn moeder maar de huidige situatie vraagt te veel van hem.
    Waardoor hij “omvalt”, wat inhoudt dat het voor hem niet meer haalbaar is om bij beide ouders te wonen.

    Max heeft hulp nodig om met deze situatie om te kunnen gaan.
    Maar zeker ook zijn moeder.
    Echter is het aan haar of zij dit wil.
    Voor Max zou het heel helpend zijn als zij haar boosheid (en verdriet) vanwege de scheiding zou kunnen aan kijken.

    Herken je je misschien in bovenstaande?
    Mijn advies:
    – Praat niet negatief over de andere ouder tegen je kind
    – Doe je je best maar flap je er toch iets negatiefs uit, kom er dan later bij je kind op terug.
    Zeg hem dat dat niet had mogen gebeuren en zeg sorry. (ook wij, “grote mensen”, maken fouten en hebben nog veel te leren …)
    – Lukt het je echt niet om je in te houden zoek dan hulp
    – Ga ontdekken wat in jou speelt en wat jij kan doen om meer rust te ervaren en dus ook niet meer negatief te reageren in bijzijn van je kind
    – Besef dat jouw kind “half papa – half mama” is. Wijs jij je ex-parnter af, dan wijs je ook (de helft van) je kind af
    – Besef dat jij een voorbeeld bent
    – Voorkom ten alle tijden dat je kind zich zo “onveilig” voelt dat hij niet meer bij je wil zijn






  • 2007 – 2025

    2007 – 2025

    2007
    Daar zit ik dan, op mijn geleende bank.
    Mijn hond naast me.
    Pot thee, mok en een kaarsje, voor me op tafel.
    Dit is nu mijn leven.
    Mijn nieuwe leven.

    Tranen rollen.
    Ik mis de kinderen.
    Ik mis ons oude huis.
    Voel me alleen.

    (meer…)
  • MISSEN

    MISSEN

    Ik mis ze zo!!
    Marjo huilt.
    “Elke dag dat ze niet bij mij zijn voel ik dat sterke gemis.
    Ik wil ze zien, voelen, weten wat ze doen.
    Maar, ik weet ook dat dat niet kan”.

    Een gevolg van een scheiding is dat je je kinderen niet meer fulltime bij je hebt.
    Waar je voorheen bij wijze van spreken bij elke stap aanwezig was, is dat nu niet meer.
    Het vraagt om loslaten.
    Want je kinderen hebben 2 ouders en daarmee het recht om bij allebei te zijn.
    En als je jaren later van ze terug krijgt dat ze, ondanks de scheiding, het fijn hadden bij jullie allebei, dan hebben jullie het goed gedaan.

    (meer…)
  • ONMACHT

    ONMACHT

    Soms is er zo’n woord wat dagenlang terug komt.
    In dingen die er gebeuren, in gesprekken met anderen.
    Omdat ik graag wil weten wat zo’n woord mij te zeggen heeft, gebruik ik het om er mee te schrijven.
    Ik duik er als het ware in en ontrafel het.
    Klinkt misschien als abracadaba, maar mij geeft het inzichten.

    Google: Onmacht betekent machteloosheid of onvermogen, een gevoel van niet in staat zijn om een situatie te veranderen, ondanks dat je het wel zou willen.

    (meer…)
  • NIET GEZELLIG

    NIET GEZELLIG

    Dochterlief:
    “Toen we vroeger in de Schoolstraat woonden kwam jij vaak niet gezellig thuis”.

    Gisteren, toen we samen een broodje aten, hadden mijn dochter en ik het over vroeger.
    Over de tijd na de scheiding.
    Ik werkte fulltime, eerst een baan waarbij ik ook onregelmatige diensten had, later werkte ik bij Jeugdzorg.
    Ik herinner me hoe ik alle ballen hoog probeerde te houden.
    Vooral de baan bij Jeugdzorg vroeg veel van me. Teveel.

    (meer…)
  • VERLANGEN

    VERLANGEN

    Ze komt bij mij omdat haar ouders zich zorgen maken.
    Al pratende over de scheiding wordt duidelijk hoe groot haar verlangen is dat haar ouders weer verliefd op elkaar worden en alles weer zo wordt zoals het vroeger was.
    Op mijn vraag of dat gaat gebeuren antwoordt ze met Nee.
    Ze weet dat haar ouders niet meer van elkaar houden.

    Ik teken voor haar wat ze me vertelt.
    Haar hoofd en hart zijn het niet met elkaar eens. Soms is het hoofd meer aanwezig en schudt het NEE en soms het hart, die een JA roept.
    Dit geeft onrust, een niet zo fijn gevoel in haar buik, vertelt ze.
    Ze is dan snel geïrriteerd en verdrietig.

    (meer…)
  • JAY

    JAY

    Jay zit tegenover me, bij zijn moeder op schoot. 4 jaar. Een mooi mannetje, met een stuk van een tak in zijn hand.
    Ik vertel hem waarom hij nu bij mij komt en wie ik ben. En dat we samen gaan kletsen en spelen.
    Zijn moeder gaat naar de wachtruimte en ik schenk de ranja in. Snoepjes wil hij wel, maar hij eet ze niet op. Hij wil ze bewaren.

    We spelen met de diertjes. Als ik papa-dier en mama-dier uit elkaar zet en vraag wat er gebeurd is, zegt hij dat hij het niet weet. Hij weet niet waarom zijn ouders niet meer samen zijn. Zijn moeder woont bij een andere man. Zijn vader wil geen andere vrouw, nooit meer.
    De scheiding heeft Jay ook boos gemaakt. Boos omdat zijn papa en mama ruzie maken. Maar hij weet zeker dat het weer goed komt en dat ze weer samen in 1 huis zullen gaan wonen.

    (meer…)
  • HELP

    HELP

    Help
    Zei ze
    Het gaat niet
    Te vaak strijd
    Onrust

    (meer…)
  • Gescheiden en dan?

    Gescheiden en dan?

    2007:
    Ik open de voordeur van mijn nieuwe huis.
    Eerder was ik bij de notaris, waar ik afscheid nam van ons oude huis en de sleutel kreeg van dit nieuwe huis.
    Nu sta ik in de voor mij onbekende gang.
    De tranen zitten hoog.
    Ik laat me zakken op de 3e trede van de trap.

    (meer…)
  • Verantwoordelijk voor jezelf

    Verantwoordelijk voor jezelf

    Vanochtend mocht ik model zijn bij een kapperszaak in Eindhoven.
    De jonge dames die daar werken krijgen met regelmaat training en daar voor zijn modellen nodig om op te “oefenen”.
    Met 3-en staan ze achter me, kijken me aan in de spiegel en wordt er overlegd wat bij mij zal passen.
    Als de keuze gemaakt is, krijg ik een soort badjas aan en worden mijn haren gewassen.
    De jonge vrouw die mij knipt stelt met regelmaat vragen aan de trainster. De trainster doet het voor en de jonge vrouw volgt alle adviezen op.
    Ik verbaas me over de technieken en het perfectionisme van de jonge mensen die hier werken.
    Wat mooi om te zien en te horen hoe zij intensief met hun vak, hun passie bezig zijn.

    (meer…)
  • Twijfel

    Twijfel

    Ze ligt in bed.
    Zoals altijd heeft ze het raam open staan waardoor de gordijnen bewegen op de wind.
    Slapen lukt niet. Zou het de volle maan zijn die haar onrustig maakt?
    Ze gaat op haar zij liggen, rolt zich op en sluit haar ogen.
    Achter haar ogen voelt ze tranen. Ze draait zich weer terug.
    Haar ogen nu open en de tranen rollen langs beide zijden van haar gezicht.

    Ze kent deze momenten. Soms zijn ze er ineens.
    De momenten van twijfels en onzekerheid.
    Had ik maar ….
    Wat als ….
    Allerlei gedachten gaan door haar heen.

    (meer…)