Tegenover zitten 2 mooie, lieve mensen.
Samen vormen ze een samengesteld gezin met haar 3 kinderen en zijn 2 kinderen.
Hun liefde voor elkaar was altijd sterk.
Maar er vormen zich meer en meer barsten.
Verschillen in opvoedstijlen, problemen met ex-partners, drukke banen, druk huishouden enz.
Zij ziet geen toekomst meer in hun relatie.
“Er verandert niets, wat ik ook zeg of doe, vertelt ze.
Hij houdt geen rekening met mij.
Als hij echt van me zou houden dan zou hij wel zijn best doen om te veranderen”.
Een aantal keren waren ze bij mij.
We spraken over opvoeding, triggers, oude patronen, spiegels en de vele valkuilen van een samengesteld gezin.
Ze heeft haar besluit genomen. Ze gaan uit elkaar.
Haar beslissing, maar wat vind ik het jammer.
Ik zag nog kansen en zeker ook veel liefde.
Nu, een paar maanden later kreeg ik een mail van haar, met geweldig nieuws.
We hebben het gered, schrijft ze.
Zó fijn om dit te lezen.
Ook omdat ik zelf ervaren heb hoe je in een samengesteld gezin soms lijnrecht tegenover elkaar kunt staan en echt geen toekomst samen meer ziet.
Maar ook dat het wel mogelijk is om uit die donkere put te komen en samen weer de zon te zien schijnen.
Hoe?
Niet door te wachten tot je partner verandert.
Maar door zelf (of samen) aan de slag te gaan.
Heb je twijfels?
Weet je echt niet meer wat te doen?
Geef niet op, maar ga kijken wat JIJ kan veranderen.
Ik kijk graag met je mee.
