Gisteren moest ik bloed laten prikken.
Daar op de stoel naast de verpleegkundige vroeg ze naar mijn geboortedatum.
Dus ik zei 8 september 1964.
Even aarzelde ze. Het is toch vandaag 8 september, zei ze.
Ja klopt, antwoordde ik.
Dan ben je jarig. Is er voor je gezongen?
Ik; Nee, en er hangen hier ook geen slingers..
Ze vraagt me hoe mijn dag er uit ziet.
Ik vertel dat ik uren ga koken en vanavond met mijn partner en mijn kinderen eet.
Ondertussen heeft ze geprikt en doet ze een pleister op het wondje.
Even wachten, zegt ze.
Ze pakt een stift en tekent een smiley.
Fijn verjaardag en veel plezier vanavond!
Met een glimlach op mijn gezicht ben ik het ziekenhuis uitgelopen.
Dit zou nou dingen waar ik blij van word.
Een klein gesprekje maar MET aandacht en humor.
Aandacht en humor, ook zó belangrijk voor kinderen.
Opvoeden is dan zoveel leuker.
Voor jezelf (want dan ben jij niet die “politie-agent” die de hele dag roept “doe dit – doe dat – niet doen”) maar ook voor je kinderen.
Want met aandacht en humor wordt alles lichter en zachter.
En het laat die glimlach verschijnen.
