Ik zit op een bankje, naast een pad met hoge bomen.
In de Genneper Parken in Eindhoven.
De zon schijnt en tis al best warm.
Ik kijk uit op een weiland met koeien.
Maar mijn aandacht gaat naar mijn schrijfboekje wat in mijn schoot ligt.
Ik pijnig mijn hersens om een naam te vinden.
Een naam voor mijn praktijk.
Maar alles wat ik bedenk is “te gelikt” of “te soft”.
Honderden namen passeren.
DE naam helaas niet.
Tot ik met een vriendin ga brainstormen en zij me vraagt welke woorden voor mij iets betekenen. Woorden waar voor mij een gevoel bij zit.
En zo komen de woorden “Bijzonder” en “Wijs” voorbij.
Dit was 15 jaar geleden.
De woorden “Bijzonder” en “Wijs” zijn woorden die me toen al raakten.
Waarom?
Misschien omdat ik als kind zo graag had gevoeld dat ik “Bijzonder” was.
Bijzonder om wie ik ben, bijzonder om wat ik doe.
Als jong meisje was ik al heel gevoelig en kon ik haarfijn voelen wat de ander nodig had en daar paste ik me op aan. Ik zag het bijzondere wel in anderen, niet in mezelf.
Later besefte ik dat ik niet afhankelijk hoef te zijn van een ander om bijzonder te zijn, me bijzonder te voelen. Want bijzonder zit al IN mij, in iedereen.
Vanaf het moment dat je door je ouders op de wereld wordt gezet.
Het woord “Wijs” is een woord wat ik vroeger al in sprookjesboeken tegen kwam; de wijze fee.
Ik zag haar als iemand die alle wijsheid in zich had en daarmee een ander kon helpen.
Zij bezat die wijsheid, anderen niet.
Tot ik ontdekte dat wij allemaal, dus ook jij, wijs zijn.
Een wijsheid IN ons hebben, die we soms even kwijt kunnen zijn.
Maar die we telkens weer kunnen opzoeken, door naar binnen te gaan.
En er op te vertrouwen.
Nu, na 15 jaar, ben ik nog steeds blij met de naam Bijzonder & Wijs.
Het is een naam die bij mij past.
Een naam die ik ben.
En die een rode draad vormt binnen mijn werk.
Met kinderen, met ouders met jou.
Want Bijzonder & Wijs zijn we allemaal.
