Ik mis ze zo!!
Marjo huilt.
“Elke dag dat ze niet bij mij zijn voel ik dat sterke gemis.
Ik wil ze zien, voelen, weten wat ze doen.
Maar, ik weet ook dat dat niet kan”.
Een gevolg van een scheiding is dat je je kinderen niet meer fulltime bij je hebt.
Waar je voorheen bij wijze van spreken bij elke stap aanwezig was, is dat nu niet meer.
Het vraagt om loslaten.
Want je kinderen hebben 2 ouders en daarmee het recht om bij allebei te zijn.
En als je jaren later van ze terug krijgt dat ze, ondanks de scheiding, het fijn hadden bij jullie allebei, dan hebben jullie het goed gedaan.
Maar HOE ga je om met dat gemis?
Hierbij een paar tips die belangrijk zijn voor de kinderen en voor jou:
– wens je kinderen veel plezier bij de andere ouder
– laat niet blijken dat je ze gaat missen en bijvoorbeeld verdrietig zal zijn
– zeg hen dat jij in die dagen ook allerlei leuke dingen gaat doen (en dus niet huilend op de bank ligt)
– stel ze niet 100 vragen als ze weer bij jou komen (want dat voelt voor kinderen als een verhoor)
– geef kinderen de tijd om weer te wennen als ze gewisseld zijn van huis (verlang niet teveel van ze, schakelen kost tijd)
– spreek positief (of neutraal) over de andere ouder. Ook als je kinderen bijvoorbeeld in een weekend pizza èn friet hebben gegeten of later in bed lagen
– ga niet “strijden” om de beste ouder te zijn
– bespreek eventuele zorgen die je hebt met de andere ouder maar besef dat jullie allebei zelf bepalen hoe je je leven leidt in je eigen huis
– zorg zelf voor een warm, gezellig en veilig nest voor de kinderen
– zorg goed voor jezelf. Scheiden is rouwen en dat kost tijd
– spreek af met een vriendin waar je je verhaal kwijt kan
– heb ook plezier in de dagen dat de kinderen niet bij jou zijn
– en zoek hulp als je voelt dat je die nodig hebt
Mijn persoonlijke ervaring:
Ja het voelde héél onnatuurlijk om de helft van de week niet bij mijn 4 kinderen te zijn.
Of ze 3 weken niet te zien omdat ze met hun vader op vakantie gingen.
Het gemis was groot.
Na verloop van tijd kon ik ook blij zijn met de dagen dat ik even niet hoefde te zorgen en me meer kon richten op mezelf.
Een periode later voelde het fijn om even bij te kunnen komen (en tijd met ons 2-tjes te hebben) van intense dagen met ons samengestelde gezin. (7 kinderen)
Geef jezelf de tijd om aan deze nieuwe situatie te wennen.
En waak er voor dat je kinderen niet voor jou gaan zorgen in plaats van jij voor hen.
Jij bent de volwassene.
De kinderen mogen weten dat ook voor jou het leven soms ingewikkeld is, maar dat jij dat aan kan.
En dat jij goed voor jezelf zorgt.
Want dan kan kunnen de kinderen zich richten op zichzelf en lekker gewoon kind zijn.
